sencer gültuna

Almanya’da Ramazan Nasıl Geçiyor?

Almanya’da Ramazan Nasıl Geçiyor? (2016 Haziran)

Yurtdışına çıkacaksın da neden Ramazana denk getirdin diyenler olabilir. Söyleyeyim. Almanya’ya vize başvurusu yaptığım ve planladığım seyahat süremde, vize çıkışının sarkmasından dolayı Haziran ayına kaldım.

İlk defa Almanya’ya gideceğimiz için bilmediğimiz ülke görmenin heyecanı içerisindeydim. Almanya’ya dair ön yargı mı diyeyim yoksa ön bilgi mi diyeyim, İngilizcenin işe yaramadığı konusuydu. Almanların milliyetçiliğinden dolayı İngilizce bilseler de konuşmuyorlar efsanesi tedirgin ediyordu. Baştan söyleyeyim, ne İngilizce ne Almanca konuşuyorsunuz. Herkes Türk. Türk’ün olmadığı sokak, işletme vs. yok.  

Düsseldorf havalanına inip, Grevenbroich tarafına geçeceğiz. Grevenbroich, Almanya’nın North Westfalen eyaletinde kalıyor. Genellikle Türklerin hakim olduğu bir bölge burası. Belçika, Hollanda, Fransa ve Lüksemburg’a çok yakın. Nitekim arabayla bu ülkelerin hepsine gittim. Kaldığım bölgeden 250 km. çember çizdikten sonra gezi planı yapması kolay oldu. Amsterdam, Lüksemburg, Köln, Dortmund, Brüksel, Rotterdam vs.

Bu yazıda gezi yerine Ramazana denk geldiği için ve Almanya’da Ramazan nasıl geçiyor ve oradaki Türklerin durumu üzerine değerlendirme yapacağım.

Türkiye ile yerel saat arasında 2 saatlik zaman farkı var. Günler uzun olduğu için bütün gün oruç tutuluyormuş gibi hisse kapılıyorsunuz. Ben seferi olduğum için bu kısmı tecrübe edemedim.

Bölgede yaşayan Türkler arasında bir dayanışma söz konusu ama aksinin olduğunu iddia edenlerde var. Almanya’da cami, toplanma yeri, dernek vs. gibi anlamlandırılıyor. Çoğunluğunun Türk olmasına rağmen, diğer ülkelerin Müslümanları da toplanma merkezinde yerini alıyor. Durumu kötü olan yok desek yeridir. O yüzden fakirlere yardım gibi anlamlı eylem, bu sene sadece Suriyeli ve Afrikalı mültecilere yapılıyor.

Ramazan ayı gelmeden cami derneği ve cami eşrafı aralarında 50 Euro gibi bir para toplamışlar. Toplanan paralarla her gün caminin bahçesinde iftar yemeği veriliyor ve neredeyse bölgedeki herkes iftarını camide yapıyor. Evde iftar yapanların sayısı çok düşük. Toplanan paralarla, para vermeyen Müslümanlarda yemek yiyerek, iftarını yapabiliyor. Gurbette dayanışma için küçük ama mühim bir konu.

Grevenbroich Caminin imamı Yavuz Aksu Hoca. Gönlü geniş ve yardımsever, muhabbet adamı olarak bölgedeki kendinden büyüklere bile ağabeylik yapabilen donanımda bir Türk diyanet görevlisi. Kendisi bölgeye gelen imamlar arasında genç sayılacak yaşta birisi ve bu durum ilk başta bölgedekilerin şaşkınlığına sebep olmuş. İnsanların nedense imam denince akla, yaşını başını almış, saçları beyazlamış birisi geliyor. Bu algı sanırım, insanların dine yönelmeleri için yaşlanmayı beklemesi gibi bir bilinçaltı olmasından kaynaklanıyor.

İftar saati yaklaşıyor. Almanya’da 4. Jenerasyon sayılan çocuklar kendi arasında almanca konuşuyorlar ve dilini anlamasam da iftar heyecanını yaşıyorlar. Cıvıltı gibi. Ezan okunacak ama Yavuz Hoca mikrofonla değil, çıplak sesle ezanı okuyor. Alt kattaki bayanların da sesi duyabilmesi için biraz daha yüksek sesle okuyor. Yavuz Aksu hoca, ezanın makamını tam hakkını vererek okuyor. Seferi sayıldığımdan oruç tutamıyorum ama bu manevi havayı kaçırdığım için de üzülüyorum.

Almanya’da camilerde hopörlerden ezan okunması yasakmış. Farklı bir ülkede rahatsızlık yarattığı gerekçesiyle yasaklanmış. Ezan sadece caminin içerisinde okunuyor. Bazı Almanlar, Türklerle veya Müslümanlarla yaşamaya alışmış ve saygılı olmasına rağmen, ülkede rahatsızlık duyanların sayısı da azımsanmayacak kadar fazla.

Bu arada Almanya’da camiler sadece ibadet yeri değil dedik ama şunu belirtmem de fayda var. İmamlar; gurbette psikolojik danışman, nikâh memuru gibi gönüllülük esasına dayanan işleri de üstlenmişler. Neredeyse herkesin sırlarını biliyorlar. İmamların eşleri de, bayanlara imamelik yapıyor ve bayanların dertlerine ortak olup, sorunlarını çözmeye çalışıyorlar. DİTİB, faaliyetlerini titizlikle yürütüyor.

Konuyu biraz da, Almanya’da kaybolan neslimize değindirmek istiyorum. Artık Almanya’da Türkler, iş yerlerini açmışlar, lokantaları var, bilişim şirketleri, lojistik firmaları hatta siyasi adamları bile var. Fakat birliktelik Ramazandaki gibi olmayabiliyor.

Almanya’da 4.neslin büyüdüğünü, genç kitle olduğunu gözlerimle gördüm. Bir kısmı Türkçe bile bilmiyorlar. Evlerinde Türkçe konuşmayan anne ve babaların yüzünden, ana dillerini unutmuşlar. Üstelik sadece dillerini unutmaları yetmezmiş gibi kültürel kodlarını da unutmuşlar. Hepsi birer Alman genci gibi davranıyor, onlar nelerden hoşlanıyorsa onlardan hoşlanıyorlar. Kaybolan bir nesil ile karşı karşıyayız. Çözüm nerededir, nasıl olacaktır bilemem. Politika olarak müdahale edilmezse, kişisel derneklerle ve çabalarla devede pire değişimler olacaktır. Ülkemizin katma değerlerine, gurbette asimile olmaması için mutlaka çözüm gerekiyor.

Grevenbroich’da, Türk Kültür Ocağı üzerinden çalışma yapan Murat Burunsuz ağabeyimizle tanıştım. Çabası takdire şayandır. Lakin yeterli gücü elinde tutması mümkün değildir. Gönüllülük esasına dayanan çabasına, devlet desteği gerekiyor. Maddi imkânsızlıklarla bu işi yürütmesi mümkün değildir. Gönlümüz onunla bunu da bildirmek isteriz. Bu arada Murat Burunsuz ağabeyimize, bizi evine davet edip, misafir etmesine ayrıca teşekkür ederiz. Kendisi Kayserili ve misafirperverliğini gurbette bile gösterdi. Murat Burunsuz Ağabey, Yavuz Hoca’dan Türkiye’den geldiğimizi duymuş ve memleketimden insan gelmiş diyerek kapısını açtı.

Almanya’da Ramazan çok güzel geçiyor. Manevi havası yüksek icra ediliyor. Geleceğimizin neslini biraz da olsa kurtarmak için umut veren çalışmalar yapılıyor. Herkese teşekkür ederim. Almanya ile ilgili diğer anılarımı başka yazılarda kaleme alacağım.

 

Sencer Gültuna

anone-olsencer

 

Murat Burunsuz'un evinde iftar yemeği. Oğlu Mürsel Burunsuz'da bizlerle.
Murat Burunsuz’un evinde iftar yemeği. Oğlu Mürsel Burunsuz’da bizlerle.
Ankaragücü Atkısı Amsterdam- Sencer Gültuna
Ankaragücü Atkısı Amsterdam- Sencer Gültuna

 

Sencer Gültuna ve Yavuz Hoca Amsterdam
Sencer Gültuna ve Yavuz Hoca Amsterdam

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *